Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/13658 K.2012/38278

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas olabilecek sabıkası bulunmasına rağmen, 5237 sayılı Yasanın 58.maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın, cep telefonu satan müştekiden eşine göstermek üzere aldığı iki adet cep telefonunu iade etmediği gibi bedelinide ödemediği anlaşılmakla,üzerine atılı güveni kötüye kullanmak suçunun subut bulduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak ;adli para cezasının; 5083 sayılı Kanun'un 1.maddesi ile hükümden sonra 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu'nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1.maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,