Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/13841 K.2012/38157

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması,rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda;Sanığın Olay tarihinde katılan ...,mağazacılık AŞ'nin mağazalardan ve mağaza müdürlerinden sorumlu genel müdür yardımcısı olduğu,farklı tarihlerde katılan şirketin bazı reyonlarının kiracılarının ödemesi gereken reyon kira bedellerini genel merkeze iletilmek üzere aldığı ancak teslim etmediği anlaşılmakla;güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır

Yargıtay ceza genel kurulunun 12.12.2006 2006/11-301 esas 2006/296 karar sayılı kararındada açıklandığı üzere kararda gösterilmeyen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK'nun 53.maddesinin infazda gözetilmesi mümkün görülmüştür;

Diğer temyiz itirazlarının reddine ancak;

Sanık hakkında belirlenen temel gün adli para cezasının, para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan yasa maddesinin gösterilmemesi suretiyle, CMK.nun 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması,

Adli para cezasının; 5083 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile hükümden sonra 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu'nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1.maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,