Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/14113 K.2012/40317

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; Sanık ...'ya ait aracın şoförlüğünü yapan ...'ün kesim sahasından almış olduğu orman emvalini araca yüklediği ve ilçe merkezine gelerek sanık ...'a teslim ettiği, sanık ...'ın sözleşme hükümlerine aykırı olarak emvali Orman İşletme Müdürlüğü'ne teslim etmek yerine kendi ihtiyacına kullandığı olayda sanık ... yönünden güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğu yönündeki mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

1- Sanık ... yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.un 231. maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,