Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/14123 K.2012/38625

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, taksicilik yapan müştekinin taksisine müşteri olarak bindiği ve ona güven telkin ederek ertesi gün Kepsut İlçesine hastasını götüreceğini, taksiye ihtiyacı olduğunu söyleyerek fiyat konusunda pazarlık yaptığı, taksi ücretlerini evde bulunan 100 Euro ile ödemek istediğini söyleyip paranın üstünü istediği, 100 Euro’yu da hemen evden getireceğini belirttiği, müştekinin yanında yalnızca 45 TL parası olduğunu beyan etmesi ile bu parayı alarak evdeki 100 Euro’yu getirmek üzere müştekinin yanından ayrılmak suretiyle meydana gelen eylemin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Mükerrir olan sanık hakkında TCK.nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.