Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/14318 K.2012/39139

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; Sanıklar ile şikayetçinin ... plakalı aracın satımı konusunda 3750 TL'ye anlaştıkları, şikayetçinin sanıklara 10 TL kaporo verdiği, ertesi gün aracın devrini yapmak için Sandıklı'da buluştukları, şikayetçinin araç bedelinin bakiye kısmı olan 3740 TL'yi sanık ...'a verdiği, sanık ...'ın borcu olduğunu ödeyip geleceğini söyleyerek aracın anahtarını vererek ayrıldığı, ve dönmediği şikayetçinin aracın yanına gittiğinde aracı bulamadığı anlaşılmakla mahkemenin dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Diğer temyiz itirazlarının reddine,Ancak;

Adli para cezasının; 5083 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile hükümden sonra 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu'nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1.maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,