Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/14553 K.2012/39687

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında güveni kötüye kullanmak suçundan ceza tayin olunurken 5237 Sayılı TCK'nun 155/1. maddesinde hürriyeti bağlayıcı ceza ile birlikte adli para cezasının da öngörüldüğünün gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması,rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda;sanığın, müştekiye ait cep telefonunu görüşme yapıp iade etmek üzere aldığı halde, geri vermediği, cep telefonunun zilyedliğinin, belirli bir süre için müşteki tarafından rızaen sanığa devredilmiş olması nedeniyle eylemin güveni kötüye kullanmak suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmememiştir. Ancak;

5237 Sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarına ilişkin hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,