Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/14930 K.2012/39833

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın zararı giderilmediğinden sanık hakkında karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan CMK'nun 231/5.maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunun tartışılmaması tebliğnameye aykırı olarak bozma nedeni yapılmamıştır.

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması,rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda;Katılanın Türk Lirasına çevirip kendisine geri getirmesi için sanığa verdiği 250 ABD dolarını alıp aldığı para veya Türk Lirası değerini geri getirmeyip kaçan sanığın eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak,

Adli para cezalarının 5083 sayılı Kanun'un 1.maddesi ile 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu'nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1.maddesi uyarınca Türk Lirası(TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,