Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/15315 K.2012/40544

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda;

Sanığın, daha öncesinde abisinin yanında motosiklet tamirciliği yapmış olmasından dolayı kendisini bu şekilde tanıyan şikayetçinin yanına gittiği, sohbet sırasında şikayetçinin sanığa motosikletinin arızalı olduğunu ve tamir etmesini söylemesi üzerine, sanığın motosikletin arızasını giderdikten sonra deneme sürüşü yapacağını belirterek oradan uzaklaştığı ve bir daha geri dönmediği, motosikletin şikayet üzerine güvenlik görevlilerince ele geçirildiği anlaşıldığından, eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 58/7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,