Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/15615 K.2012/40977

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanık ...'ın, katılan ...'a ait ... sayılı ... yerinde 5 yıl süre ile çalıştığı, 05.08.2006 tarihinden önce katılana ait kuyumcu dükkanından 5600 gram ağırlığında ve toplam değeri 180,000 TL olan altınları alarak piyasada kimliği tespit edilemeyen şahıslara sattığı olayda, hizmet nedeniyle güveni köyüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın işlediği suçun hüküm fıkrasında talebe uygun olrak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu belirtilmesine göre, uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanunun 155/2 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıklar ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa kasten işlenmiş olduğu suçtan dolayı verilen hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 Sayılı Yasanın 53.maddesi 1.fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması bozulmayı gerektirmiş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA,