Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/15638 K.2012/41069

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın katılan ...'nun yanında çalışırken satmış oldukları malların karşılığı aldıkları çek ve paraları katılana vermediği iddiasıyla hakkında kamu davası açılmış ise de, katılanın iade edilmediğini belirttiği senetlerin, tanıklar ... ve ...'in beyanlarına göre böyle bir olayın olmadığı, katılanın beyanının tam aksine sanığın pazarlamacı olarak yaptığı satış bedellerinin parasını katılanın talimatı doğrultusunda anlaşma gereğince aldığı, ...'den herhangi bir senetin sanığa geçmediği, özellikle de söz konusu senedin katılan tarafından kaybedildiğinin tanık ... tarafından belirtildiği, bu nedenle sanığın mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden beraatine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.