Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/16378 K.2012/42363

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca sanıkların belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasının kasten işlenen suçtan dolayı hapis cezası ile cezalandırılmanın kanuni sonucu olması nedeniyle infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Mahkemece tekerrüre esas alınan sabıka kaydındaki Ankara 8.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 1998/90 E, 1999/166 K sayılı ilamı, infaz tarihi üzerinden üç yıl geçmesi nedeni ile tekerrüre esas değil ise de, sanığın Ankara 19.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 1998/519 E ve 2002/177 K sayılı ilamı ile 1 Yıl 25 gün hapis cezasını içeren tekerrüre esas hükümlülüğünün bulunması karşısında bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.

Sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay hakkında bilgisi olduğu ve sanıkla katılanı tanıştırdığı anlaşılan ... isimli şahsın tanık sıfatıyla dinlenmemiş olması karşısında, adı geçen tanığın olaya ilişkin bilgi ve görgüsünün tespiti ve katılanın da yeniden dinlenerek, katılan ve tanık ...'a, sanıkla anlaşma konusunun rakamsal boyutunun aynı anda belirlenip belirlenmediği, ayrı ayrı tarihlerde gönderilen paraların sanık tarafından ne şekilde istendiği, başta istenen paraya yönelik mi yoksa sanığın daha sonraki başka taleplerine bağlı olarak yapılan ödemeler mi olduğu belirlendikten sonra, sanığın hukuki durumunun ve TCK'nun 43. maddesi şartlarının değerlendirilip, sonucuna göre hüküm verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hükmolunması,