Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/16862 K.2012/41814

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

07/02/2007 günlü istinabe duruşmasında sanık hakkında açılan kamu davasına katılma isteğini bildiren şikayetçi şirketin 5271 sayılı CMK'nın 237/2 maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede,

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi,kullanılan hilenin şekli,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, çalıştığı şirkete ait iki adet telefon hattı ile özel görüşmeler yapmasının hukuki ihtilaf olduğu gerekçesiyle suç unsurları oluşmadığından beraat kararı verilmesine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.