Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/17078 K.2012/43241

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK'nın 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunma” nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle,sanık ... yönünden 04/09/2000 tarihinde infaz edilmiş dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü bulunduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmeyerek, sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,Ancak;

Hapis cezası “suçun işleniş şekli “ nazara alınarak takdiren asgari hadden tayin olunduğu halde aynı gerekçe ile hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak 24 gün olarak tayini suretiyle gerekçede çelişkiye düşülmesi, 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilmeye kadar 53. madde 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

ayrıca sanık ... hakkında verilen cezanın TCK 'nın 58/6 maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken tekerrüre esas alınan mahkumiyet hükmünün belirtilmemesi ,sanık ...'in adli sicil kaydında bulunan mahkumiyetlerinin tekerrüre esas olmadığı gözetilmeden verilen cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,sanıklar hakkında 6136 Sayılı Yasaya muhalefet suçundan hüküm tesis edilirken hüküm fıkrasının 1-B ve 2-B kısımlarında 6136 sayılı yasaya muhalefet suçunun sabit olduğu belirtildiği halde uygulama maddesi olarak aynı yasanın 13/1. maddesi yazılması gerektiği

gözetilmeden fazladan olarak 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinin yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükümlerde yer alan "5237 sayılı TCK.nın 157/1, 62,

52/2. maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 24 gün adli para cezası karşılığı aynı yasanın 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL'den olmak üzere 400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ifadelerinin yerine "5237 sayılı TCK.nın 157/1. maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

aynı yasanın 52/2. maddeleri gereğince verilen 4 gün adli para cezası karşılığı aynı yasanın 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 Tl'den olmak üzere sonuç olarak 80.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hüküm fıkrasında, 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılıp yerine, "53. maddenin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek ayrıca sanık ... açısından;

tekerrürle ilgili bölümün çıkartılarak, yerine , sanığa ait adli sicil kaydına göre, '' ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/175 esas ve 2005/922 karar sayılı mahkumiyet kararı nedeniyle, sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine'' şeklinde yazılmak; sanık ... hakkında cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılması, her iki sanık açısından.