Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/17130 K.2012/43030

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; Sanıkların organize bir suç ile ilgili soruşturma sırasında telefon görüşmelerine dayalı olarak takibe alındıkları ve soruşturmada görevli jandarma birimleriyle sanıkların görüştüğü esnada jandarma tarafından yakalanarak, taklit edilmiş ve tarihi eser görünümü verilmiş suça konu heykellerin ele geçirildiği,bu eşyaların 2863 sayılı yasa kapsamında olmayışı nedeniyle sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan işlem yapılmış ise de sanıklara atılı suçun unsurlarının oluşmadığı ve bu nedenle sanıkların beraatlerine karar verilmesine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.