Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/17395 K.2012/43659

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK' nın 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunma” nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında özel evrak sahteciliğinden zamanaşımı süresi içerisinde kamu davası açılabileceği kabul edilmiştir.

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, fidancılık işi ile uğraşan mağdurun ... yerine giderek kendisini Ufuk olarak tanıtıp, satın aldığı fidanlar karşılığında 400 TL'yi peşin olarak ödediği, bakiye kısım için ise, keşide yeri bulunmadığından çek vasfında olmayan 7.500 TL bedelli belgeyi verdiği, mağdurun çeki bankaya ibrazında sahte olduğunun anlaşıldığı şeklinde gerçekleşen eylemin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

2-Hükmolunan 365 gün adli para cezası hesaplanırken, TCK' nın 61/8. maddesi hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik arttırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılması ve sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması sonucu belirlenmesi gerektiği halde birim gün sayısının tayin edilip günlüğü 20.00 TL hesabıyla adli para cezasına çevrilmesinden sonra etkin pişmanlık ve takdiri indirim uygulanarak sanık hakkında fazla ceza tayini,

3-Sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanması yönündeki talebi ve sanığın sabıka kaydında 3 aydan fazla hapis cezasını gerektirir mahkumiyetinin bulunmaması karşısında, "koşulları olmadığından" şeklindeki yetersiz ve yasal olmayan gerekçe ile TCK'nın 50 ve 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

4-5237 Sayılı TCK' nın 53. maddesi uygulamasında a,b,d,e bentlerinde gösterilen hakları mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, c bendinde sayılan kendi altsoyu üzerindeki velayet ...; vesayet veya kayyımlığa ait hizmette bulunma haklarını koşulu salıverme tarihine kadar kullanamayacağının hükümde gösterilmemesi,

5- Gerekçeli karar başlığında suç yeri gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 232. maddesine aykırı davranılması,