Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/17555 K.2012/44736

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanık ve katılanın 4-5 yıldır birlikte oldukları ve birlikte yaşamaya karar verdikleri, birlikte yaşamaya başlamadan önce katılanın sanığa bir adet daire ve araba alarak hediye ettiği, taraflar bir süre beraber yaşadıktan sonra aralarında anlaşmazlık çıktığı, sanığın müşterek yaşadıkları evi terk ederek annesinin yanına gittiği, sanığın olayda dolandırıcılık kastı ile hareket ettiğine dair herhangi bir delil elde edilemediği tarafların arasındaki ihtilafın hukuki mahiyette olduğu gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.