Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/17631 K.2012/44696

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, elektrik faturasını yatırmak üzere belediye otobüsüne binen katılan ...’in yanında oturarak, katılanı hiç tanımadığı halde arkadaşlık kurarak güvenini kazandığı ve müştekiye nereye gittiğini sorduğu, katılanın da elektrik faturasını yatıracağını söylemesi üzerine katılana kendisinin tanıdığı olduğunu ve kendisinin faturasını yatırabileceğini söylediği, elindeki bir poşeti katılana verip katılanı hükümet konağının yanındaki parkta oturtarak güvenini kazanıp katılanın 70 YTL parasını aldığı ve faturasını yatıracağını söyleyerek oradan ayrıldığı ve bir daha geri dönmediği şeklinde gerçekleşen eylemde mahkemenin subut bulduğu yönündeki kabul de bir isabetsizlik görülmemiştir.