Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/17696 K.2012/45341

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya bir başkasına yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir.

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın, yeni tanıştığı katılanı arabasıyla Suriye'ye götürüp birlikte alış veriş yaptıktan sonra dönüş yolunda mola verdikleri yerde katılanı bırakarak araçtaki katılana ait eşyaları alıp gitmekten ibaret eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 141/1 maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,