Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/17791 K.2012/45192

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; müştekinin, olay günü çocukları ile birlikte oğlu tarafından gönderilen havaleyi almak için bankaya gittiği, kendisini banka görevlisi olarak tanıtan ve yardımcı olmayı teklif eden sanığın paranın banka yolu ile gönderilmediğinin öğrenilmesi üzerine beraber paranın havale edildiği PTT şubesine gittiği, parayı alması üzerine sanığın renkli fotokopi çektirmesi gerektiğini söyleyerek kimliği ve havale ile gelen 1.900,00 TL parayı aldığı, yanında gelen müştekinin oğluna da 5,00 TL vererek gittiği şeklinde gerçekleşen eyleminin subut bulduğuna dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.