Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/18007 K.2013/493

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda;

Emekli uzman çavuş olduğu halde kendisini emekli albay olarak tanıtıp zaman içerisinde güven sağlayan ve duygusal açıdan katılanla yakınlık kurup evlenme vaadinde bulunan ve emlak komisyoncusu olan sanık ... ile aynı işyerinde çalışan oğulları diğer sanıkların başlangıçtan beri fikir ve eylem birliği içinde hareketle; katılana ait daireyi sanık ...'a verilen vakaletnameye dayanarak satıp, alınan satış parasını katılan lehine değerlendirdiklerini belirterek iade etmemek suretiyle haksız yarar sağladıkları iddiasından ibaret somut olayda;

Katılana ait dairenin gerçek ve geçerli vekaletnamede verilen yetkiye dayanılarak satıldığı, elde edilen paranın iade edilip edilmediğinin hukuki ihtilaf kapsamında bulunduğu gerekçesine dayanarak beraaat kararı veren mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.