Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/18217 K.2013/1719

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda;inşaat sahibi olan sanığın, inşaatın prim borcu olmadığını belirten sahte resmi bir belgeyi düzenleyip Sosyal Sigortalar Kurumuna vermek suretiyle dolandırıcılığa teşebbüs suçunu işlediği iddia edilmişse de, bu belgenin sanığın muhasebecisi tarafından düzenlendiği gibi, suça konu belgenin aslının ele geçmediği ve fotokopisinin iğfal kabiliyetinin bulunmadığı, dolayısıyla hukuki sonuç doğurmayan belgeyi kullanarak dolandırıcılığa teşebbüs suçunu işlemenin mümkün olmadığı anlaşıldığından, sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.