Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/18293 K.2013/1713

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda;

Sanıklardan ...'in Bayındırlık ve İskan Müdürlüğünde ''sürveyan'' olarak görev yaptığı ve 25.09.2006 tarihine kadar 2004, 2005 ve 2006 yıllarında eşinin çalıştığını bildirmeyerek almaması gerektiği halde toplam 1.755,93 TL aile yardımı aldığı, sanık ...' ın ise aynı kurumda '' hizmetli'' olarak görev yaptığı ve almaması gerektiği halde 2006 yılı Ocak , Şubat ve Mart aylarında 159.93 TL aile yardımı alması nedeniyle kamu kurumu zararına dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanıkların işe girdiklerinde eşlerinin çalışmadığı,

daha sonraki dönemlerde ise işe giriş çıkış yaptıkları, bu nedenle bazı aylarda çalışmalarına rağmen aile yardımı aldıkları ancak söz konusu bildirimlerin denetlenmesi halinde gerçeğin ortaya çıkıp haksız ödeme yapıldığı tespit edilen sanıklardan ödemelerin geri istenmesinin mümkün olduğu ve sanıkların dolandırıcılık kastı ile hareket ettiklerine dair mahkumiyete yeter nitelikte delil bulunmadığından bahisle beraatlerine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.