KÜNYE
(Kapatılan)15. Ceza Dairesi 2011/18374 E., 2013/1841 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Şubat 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.
Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Somut olayda; olay tarihinde dul olan katılanın sanıklarca evlendirilmek istendiği, ... adlı bir bayanla görüştüreceklerini söyleyerek, önce müştekiyi ...'nin evine götürüp burada bayanın tefeciye 3.000 TL borcu var bunu öde diye para istedikleri, müştekinin vermediği, ertesi gün tekrar buluşup müştekiden evlenme karşılığında 690.
TL para aldıkları fakat ... adlı bayanı getirmeyerek dolandırdıkları iddiasıyla açılan davada, katılanın aşamalarda süren ve sanıklarca da kısmen doğrulanan anlatımı, bulunduğu halde, yine polis tarafından 03/04/2007 tarihli tutanakla oturduğu yer tespit edilen ... adlı bayanın kimliği tespit edilip çağrılarak, yine olaya aracılık ettiği katılan ve sanık ... tarafından ifade edilen tanık ... da getirtilerek olaya ilişkin beyanlarının alınmasından sonra, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve taktiri gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2011/18374, K. 2013/1841, 4 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama