Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/18522 K.2013/2308

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında “dolandırıcılık” suçundan açılan kamu davası sonunda kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; Sanığın katılana ait işyerine giderek satın almak üzere 100 kontör istemesi, bu kontörü aldıktan sonra katılana 100 TL vermesi ve ondan para üstü olarak 85 TL para alması, daha sonra katılana "ben bu kontörü istememiştim, her yerde bunlar 9 TL" diyerek kontör kartını iade etmesi, katılandan verdiği 100 TL'sini geri alması, ardından elindeki bozuk paraları göstererek, “ben size bu paraları vermedim 100 TL verdim” demesi ve katılanın kasadan 100 TL daha çıkarmasını sağlayarak bu parayı da alması şeklinde gerçekleşen olayda dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.