Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/18589 K.2013/2691

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, eşi ... adına trafikte kayıtlı aracı katılana satıp teslim ettiği, devir aşamasında tescil malikinin bu satışı onaylamadığından aracı geri aldığı, ancak sanığın borcu karşılığı katılana verdiği senette vergi mükellefi olmadığı halde işyeri sahibi ünvanı kaşesi kullanmak suretiyle atılı suçu işlediği iddia edilmiş ise de, senette kullanılan kaşenin zorunlu unsurlardan olmadığı, borcun sanık tarafından kabul edildiği, taraflar arasında araç alım satımından kaynaklanan hukuki mahiyette uyuşmazlığın bulunduğu anlaşıldığından, sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.