Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/18612 K.2013/2552

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir. Taşınır malın alınmasının suç oluşturabilmesi için, zilyedinin rızasının bulunmaması gerekir.

Güveni kötüye kullanma suçunda ise, başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunan veya bu devir olgusunu inkar eden kişi, şikayet üzerine, cezalandırılmaktadır. Zilyetlik rızayla faile devredilmelidir.

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas olabilecek ilamı bulunan sanık hakkında TCK'nun 58.maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın, diğer temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

1- Oluşa ve dosya kapsamına göre sanığın, kullandıktan sonra iade etmek üzere katılan ...'dan kısa bir süre için aldığı cep telefonunu iade etmediği anlaşılmakla; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12/06/2012 tarih ve 2011/15-440 esas, 2012/229 sayılı kararında da belirtildiği üzere, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde öngörülen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun nitelendirilmesinde hata yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 21.03.1992 doğumlu olup suç ve hüküm tarihlerinde 18 yaşını doldurmayan ...'ya istemi aranmaksızın bir vekil görevlendirilmesinin yasal zorunluluk olduğunun gözetilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 234/2 maddesine aykırı davranılması,