Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/18624 K.2013/2758

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kulanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirelin belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, önceden bir bijuteriden temin ettiği altın görünümlü sahte bilezik ve küpeleri "bunları buldum, burada asker oğlum var, yörenin yabancısıyım, paraya muhtacım, alır mısın?" diyerek katılanı sergilediği senaryo ile ikna edip ondan anlaştıkları miktar parayı aldığı anda, takipte olan sivil polislerin geldiklerini görünce, verdiği eşyayı katılanın elinden alıp, kırıp atmak ve aldığı parayı da katılana iade etmek isterken yakalanmasından ibaret eyleminin "dolandırıcılığa teşebbüs" suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK'nun 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı "kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunma" nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;