Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/18768 K.2013/2375

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK un 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunma” nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede,

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olay; sanığın, avukat olduğu, müşteki ...’ın alacak vekili sıfatıyla yürüttüğü bazı icra dosyalarına ilişkin olarak kendisine verilen yetki belgesine istinaden alınan icra dosyalarında borçlu gözüken şahıslardan haricen tahsilat yaptığı halde bunları dosyaya yansıtmadığı alacaklı şikayetçiye vermeyerek uhdesinde tuttuğu şeklinde gerçekleşen eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Eylemin zincirleme biçimde gerçekleşmesi nedeniyle verilen cezanın 5237 sayılı ...nın 43/1.maddesi uyarınca arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi,