Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/19105 K.2013/3323

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Katılanın kiracısı olan sanığın evi tahliye ederken iki aylık kira borcuna karşılık katılana iki adet sahte bilezik vermek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği somut olayda;sanığın savunmasında, aralarında yazılı bir akit olmamasına rağmen katılana olan kira borcunu kabul ederek, katılanın borcu ödenmesi için kendisine süre vermemesi nedeniyle sıkıntı çıkmaması için çocuklarının aldığı oyuncak bilezikleri borcunu ödeyince geri almak kaydıyla verdiğini beyan etmesi, bu hususun katılan tarafından da doğrulanarak,

bilezikleri bozdurup kira alacağını tahsil etmek için gittiğinde gerçek olmadıklarını anladığını bildirmesi karşısında; katılanı hataya düşürüp kendisi yararına menfaat temin etmek kastıyla hareket etmeyen sanığın beraatine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.