Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/19129 K.2013/3316

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın elinde telsiz olduğu halde katılanın işyerine gidip polis olduğunu ve cep telefonu alacağını söylediği, iş yerinden Nokia marka iki cep telefonunu beğenip, telefonları emniyetteki arkadaşına göstereceğini o hangisini beğenirse onu alacağını bildirerek katılanın yanında çalışan işçisi ... ile birlikte emniyetin önüne gittikleri, sanığın burada katılanın adı geçen işçisine "Sen içeri gir organize suçlar şubesinde çalışan ...., komserden parayı al yanıma gel" diyerek emniyete girmesini sağladıktan sonra telefonlarla birlikte olay yerinden uzaklaştığı, bilahare katılan ve ...'in sanığı teşhis ettikleri somut olayda; sanığın atılı dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas olabilecek ilam bulunması karşısında ilamın kesinleşme ve infaz tarihlerini içerir şekilde onaylı suretinin dosya arasına getirtilip incelenerek tekerrüre esas olup olmadığının tartışılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.