KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2011/19223 E., 2013/3371 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Şubat 2013
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli Dolandırıcılık
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.
Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Somut olayda; sanığın ... Merkez Müdürlüğünde sözleşmeli personel statüsünde posta dağıtıcısı olarak çalıştığı 01.06.2006 tarihinde PTT kurumuna vermiş olduğu tedavi ve yardım beyannamesinde aslen SSK’lı olan eşi ...,'i de kendi üzerinde göstererek eşi adına 01.06.2006-15.09.2006 tarihleri arasında 21.47 YTL sağlık harcaması yapılmasına sebebiyet vererek kurumu dolandırdığı iddia edilen olayda;
başvuru yaptığı tarihte sigorta hizmetlerinden faydalanamayan eşi için sağlık karnesi almak amacıyla ilgili kurumlardan aldığı eşinin kaydının bulunmadığı yönünde verilen belgelerle katılan kuruma yaptığı başvurunun ayrıca katılan kurum tarafından da denetime açık olması nedeniyle hile unsurunun gerçekleşmediği ve sanığın eşinin tabi olduğu SSK ile Emekli Sandığının Sosyal Güvenlik Kurumu çatısı altında birleştiği gerekçeleri ile sanığın kastının bulunmadığından beraatine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2011/19223, K. 2013/3371, 25 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama