Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/19280 K.2013/3682

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Önceden tanıdığı mağdurdan, bir konuşma yapacağı yalanını söyleyip kısa süreliğine cep telefonunu alan sanığın, iade etmeksizin suça konu telefonla birlikte oradan ayrılması ve başkasına satması suretiyle haksız yarar sağlayarak "dolandırıcılık" suçunu işlediği iddia olunan somut olayda;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12.06.2012 gün ve 2011/15-440 E; 2012/229 K sayılı kararında da belirtildiği üzere; mağdura ait cep telefonunun zilyedliğinin tamamiyle sanığa devredilmemiş olması nedeniyle, eylemin "hırsızlık" suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.