Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/19508 K.2013/4733

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması,rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; nakliyeci olan sanığın, hurda alım-satımı yapan müşteki ile Merzifondan almış olduğu hurdaları Ankara'ya getirmek için anlaştığı, hurda eşyanın sanığın yönetimindeki kamyona yüklenerek Ankara'ya getirildiği, gece olması nedeniyle müştekinin kamyonu hurdacılar sitesine götürmesi hususundaki ısrarına rağmen sanığın aracı anayol üzerinde parkedip içinde yattığı, sabah vakti müşteki tarafından arandığında hurdaların çalınmış olduğunu beyan ederek atılı suçu işlediği iddia ve kabul edilmiş ise de, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkartılması bakımından;

soruşturma aşamasında müştekinin tanık olarak dinlettiği ...'in 17/10/2007 tarihli ifadesinde, sanığın kullandığı kamyondan hırsızlık yapıldığını gördüğünü, hırsızlık yapanlar arasında sanığın bulunmadığını söylemesi karşısında; adı geçen tanığın celp edilerek olaya ilişkin bilgi ve görgüsüne başvurulması, leh ve aleyhe delillerin bir bütün olarak değerlendirilmesi, buna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,