Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/19622 K.2013/3799

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; katılan ...’ün Bağ-Kur işlemlerini takip etmesi için iş takipcisi olan sanık ...’a vekaletname ile yetki verdiği, ayrıca Bağ-Kur borçlarını ödemesi amacı ile 2.365 TL parayı verdiği, sanığın bu paraları yatırdığına dair iki adet PTT tahsilat makbuz fotokopisini katılana verdiği, katılanın bir süre sonra Bağ-Kur’a gidip araştırdığında bu paraların yatırılmadığını anladığı, aynı şekilde PTT'ye de sorulduğunda söz konusu makbuzların kendilerine ait olmadığının bildirildiği, böylece sanığın güveni kötüye kullanma suçunu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.