Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/19704 K.2013/4745

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, ciro yoluyla aldığı 15.6.2006 keşide tarihli çekin, keşide tarihini 28.6.2006 olarak değiştirip icra takibe koymak suretiyle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia edilmiş ise de; suça konu çekteki tahrifatın kimin tarafından yapıldığının tespit edilemediği, bilirkişi raporuna göre çekin iğfal kabiliyetinin bulunmadığı, bu nedenle sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.