Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/19817 K.2013/4016

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Gerekçeli karar başlığında hatalı gösterilen suç tarihinin 01/02/2006 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Somut olayda; sanığın, katılanın muhasebecisi olduğu, katılan tarafından vergi ve topluluk sigorta prim borçlarının vergi dairesi ve SGK'ya ödemesi için verdiği paraları yatırmayarak mal edindiği şeklinde gerçekleşen eyleminde güveni kötüye kullanma suçunun sübut bulduğuna ilişkin kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suçun değişik zamanlarda aynı kişiye karşı birden fazla işlenmesi nedeniyle zincirleme biçimde gerçekleştiği ve suç tarihinin zincirlemenin bittiği 01/02/2006 olduğu ve buna göre de 5237 sayılı TCK'nın 155/1 maddesine göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,