Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/19890 K.2013/4227

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, dolmuş bekleyen mağdurun yanında ... ile durması, ona “...’a mı gidiyorsun” diye sorması, motosikletine onu da alıp ...’a getirmesi, yolda arkadaş olmaları, kahvaltı yapmaları, ardından mağdurun denize girmek için park içerisinde bulunan ... isimli yere 40,00 TL para ile cep telefonunu bırakması, sanık ile mağdurun birlikte denize girmeleri, bir süre sonra sanığın ayağına cam parçasının battığını söyleyerek denizden çıkması, ... sahibi tanık ...’ın yanına gitmesi, buradan mağdura ait para ve ... alması, sanığın mağdurun şikayeti üzerine yolda giderken jandarma ekiplerince yakalanması şeklinde gerçekleşen olayda dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.