Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/19932 K.2013/4110

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği,fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın , müştekiye ait ... ... isimli işyerine gelerek kendisini şöför olarak tanıtıp, üniversitede okuyan kızı için ağır ... tabir edilen yöresel el işi bir kıyafet satın almak istediğini söylemek suretiyle önce üzerine ikamet etmediği bir adres, kullanmadığı bir telefon numarası ve kendisi ile ilgisi bulunmayan ... plakalı ... plakası yazıp imzalayarak 200 TL. değerinde bir senet verip 1 adet elbise aldığı, sonra üzerine yine aynı şekilde sahte ibareler yazdığı 300 TL. değerinde başka bir senet verip 1 adet elbise daha alması şeklindeki eylemin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda müştekiye karşı aynı suçu birden fazla kez işlemesi nedeniyle eylemini zincirleme şekilde gerçekleştirdiğinden tayin olunan cezanın TCK.nın 43/1 maddesi uyarınca arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.