Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/20278 K.2012/44064

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... hakkında sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK.un 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12.maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından 5271 sayılı CMK.un 264.maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran sanığın haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

2-Sanık ... hakkında sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın belirtilen suçlardan verilen beraat kararlarını temyizde hukuki bir yararı olmadığı gibi, hükmün gerekçesine yönelik bir temyiz de bulunmadığından, temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

3-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik, sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık ... müdafiinin sanık hakkında sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından verilen beraat hükümlerinin gerekçesine yönelik temyizi bulunmadığından, aynı dosyada yargılandığı hırsızlık suçundan açılan davada mahkum olması karşısında beraat ettiği suçlardan dolayı sanık lehine avukatlık ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki sanık lehine Avukatlık ücreti takdir edilmek suretiyle düzeltilerek onama görüşüne katılınmamıştır.

Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 158/1-f maddesi gereği temel ceza belirlenirken aynı maddenin son cümlesi uyarınca adli para cezasının suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamayacağının gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.