Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/20571 K.2013/5046

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir. Taşınır malın alınmasının suç oluşturabilmesi için, zilyedinin rızasının bulunmaması gerekmektedir.

Sanığın, şikayetçiden kısa bir süre kullanıp geri vermek üzere aldığı cep telefonunu iade etmeyerek olay yerinden uzaklaştığı somut olayda; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12/06/2012 tarihi 2011/15-440 Esas 2012/229 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, müştekinin taşınırın zilyetliğini geçici olarak sanığa devretmesi karşısında eyleminin hırsızlık suçunu oluşturup oluşturmayacağının takdir ve tayininin üst dereceli Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,