Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/20604 K.2012/45285

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; Sanığın şikayetçinin iyi niyetinden yararlanarak evlenmek vaadiyle evini ve arabasını sattırıp ortadan kaybolması şeklinde gerçekleşen olayda şikayetçinin yaşı, devlet memuru olması, evleneceği kişinin başkası ile evli olup olmadığını araştırıp tespit edebilecek durumda olması dikkate alındığında, şikayetçinin hataya ve hileye düşürmesinin hayatın olağan akışına göre mümkün olamayacağı, dolandırıcılık suçunun hile ve aldatma unsurlarının bulunmadığı gerekçesiyle beraat kararı vermesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.