Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/20691 K.2013/4902

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanık ...’ün, katılan ...'den satın almış olduğu kamyon karşılığında katılana iğfal kabiliyeti bulunan 20.000 TL bedelli suça konu sahte çeki verdiği, çekin bankaya ibrazında; şube adı, hesap numarası, keşideci adı ve numerik rakam kısımlarında tahrifat yapıldığının tespit edildiği, sanığın suça konu çeki nereden aldığını açıklayamadığı gibi, alışverişten doğan borcunu katılana ödemediği anlaşıldığından, eyleminin resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Adli sicil kaydında yer alan mahkeme ilamlarının, kesinleşme ve infaz tarihleri itibariyle TCK.nın 58. maddesi gereğince tekerrüre esas olmadıklarının anlaşılması karşısında; sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği yönündeki tebliğnamedeki eleştiriye iştirak edilmemiştir.