Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/20732 K.2013/4920

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanık Hüsamet Durmuş’un, şikayetçinin şirketinde çalıştığı, iş akdinin 02.07.2007 tarihinde feshedilmesinden sonra kasanın anahtarını işten ayrılmış olmasına rağmen iade etmeyerek her defasında çeşitli bahaneler ileri sürmek suretiyle anahtarı geri vermediği, kasada şirkete ait çek ve bazı dokümanların bulunduğunun iddia edildiği olayda; sanığın, şirkete vermiş olduğu teminat senetlerinin iadesini garanti altına almak için anahtarı teslim etmediğine ilişkin savunmasının, ...

14. Noterliği’nin 19.07.2007 tarih, 11053 yevmiye no’lu ihtarnamesiyle de desteklendiği, ifadesinin alındığı 02.08.2007 tarihinde anahtarın kendisinde bulunduğunu inkar etmeyerek, kolluğa rızasıyla teslim ettiği, ayrıca teslim tarihinden sonra hiçbir sorumluluğu kabul etmeyeceğini belirttiği, 07.08.2007 günü aralarında protokol yaparak karşılıklı olarak birbirlerini ibra ettikleri hususları gözetilerek,

sanığın kendi alacaklarını teminat altına almak ve sorumluluk doğuracak işlere girmemek kaygısıyla hareket ettiğinden suç kastının bulunduğundan söz edilemeyeceğinden, suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.