Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/20766 K.2013/4846

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılanın, suça konu cep telefonunu, bir yerle görüşmek üzere isteyen ve alan sanığın, iade etmeksizin katılanın yanından uzaklaşması şeklinde tavsif olunan somut olayda; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12.6.2012 gün ve 2011/15-440 E; 2012/229 K. sayılı kararında da belirtildiği gibi; suça konu eşyanın zilyedliğinin tam olarak devredilmemesi nedeniyle sanığa yüklenen eylemin "hırsızlık" suçunu oluşturacağı, bu suçtan açılan davaya bakma ve delilleri tayin ve takdir etme görev ve yetkisinin üst dereceli Asliye Ceza Mahkemesine ait bulunduğu gözetilerek "görevsizlik" kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm tesisi,