KÜNYE
(Kapatılan)15. Ceza Dairesi 2011/20977 E., 2013/4914 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Mart 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Güveni Kötüye Kullanma, Mala Zarar Verme
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Sanıkların, katılan ...'a ait ... Petrol İstasyonunu birlikte işlettikleri, yanlarında kimlikleri tespit edilemeyen 3-4 kişi ile birlikte petrol istasyonuna geldikleri, ...'un odasının kapısını kırarak içeri girdikleri, buradan bilgisayar kasasını, müşterilere ait veresiye fişlerini ve defterlerini, ayrıca yedek anahtarı sanık ...'da bulunan çelik kasadan 70.000 YTL parayı ve personelin kullandığı bilgisayar kasasını alıp götürdükleri şeklinde gerçekleştiği iddia edilen olayda mala zarar verme ve güveni kötüye kullanma suçlarının yasal unsurlarının oluşmadığına dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2011/20977, K. 2013/4914, 18 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama