Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/21233 K.2013/5649

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunda, başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunan veya bu devir olgusunu inkar eden kişi, şikayet üzerine, cezalandırılmaktadır. Zilyetlik rızayla faile devredilmelidir.

Sanık ...'nın katılan şirkette sipariş ve sevk işlerinden sorumlu olduğu, fikir ve eylem birliği içerisinde olduğu ... ile anlaşarak şirkete ait enerji kollektörlerinden 70 adedini 19.06.2005 tarihinde sattıkları ve alıcısının tespit edilemediği, 16.08.2005 tarihinde de 60 adedini Fethiye'de ... isimli şahsa ucuz fiyata satarak haksız menfaat temin etmek suretiyle güveni kötüye kullanma suçunu işlendiklerinin iddia edildiği somut olayda;

1-Sanık ... Aksungur hakkında verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde,

Müşteki vekilinin, 26.04.2007 tarihli celsede bu sanık hakkında şikayetçi olmadığını beyan ettiği, müşteki asilin de bu konuda katılma talebinin bulunmadığı anlaşılmakla, müştekinin bu sanık hakkında katılan sıfatını kazanmaması nedeniyle hükmü temyiz etmeye hakkı bulunmadığından, temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması 1412 sayılı CMUK'un 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde,

Sanığın savunmalarında, katılan şirketin maddi sıkıntısı nedeniyle kendisine ait kredi kartlarını, şirkete ait pos cihazından geçirilerek kullanıldığını, ödemelerde sıkıntı olmaya başlayınca, şirket yetkilisi ...'ın bilgisi dahilinde 16.08.2005 tarihinde suça konu şirkete ait kollektörleri kendi adına, diğer sanık ... Aksungur'un yardımıyla ...'ya sattığını, 19.06.2005 tarihli olayla ilgisi olmadığını belirttiği ve bilirkişi ... İrep Metin'in sanığın kredi kartlarına dair yaptığı inceleme sonucu sunduğu 25.04.2007 tarihli raporun sanık savunmasını doğruladığı, sanığın savunmasının aksini ispat eder şüpheden uzak, somut ve kesin deliller elde edilemediğinden beraatine dair kabulde isabetsizlik görülmemiştir.