KÜNYE
(Kapatılan)15. Ceza Dairesi 2011/21329 E., 2013/5533 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Mart 2013
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.
Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Eron İnşaat Tic. A.Ş.nin ortağı ve yöneticilerinden olan sanığın, şirket adına çek keşide etme yetkisi şirket yöneticilerden ikisinin müştereken atacakları imza ile geçerli olmasına, sanığın tek başına yetkisi bulunmamasına rağmen, şirketin banka hesabı üzerinden keşide ettiği 10.000 TL'lik çeki önceden tahakkuk eden vergi borcuna karşılık Mimar Sinan Vergi Dairesi Müdürlüğüne verdiği,
ibrazında yeterli karşılığının olmadığı iddia edilen olayda, ayrıntıları Yargıtay C.G.K.nun 03.03.1998 gün ve 6/8-69 sayılı kararında açıklandığı üzere önceden doğmuş bir zarar veya doğmuş bir borç için hileli davranışlarda bulunulması halinde zarar veya borç, kandırıcı nitelikteki davranışlar sonucu doğmayacağından dolandırıcılık suçunun oluşmayacağı, somut olayda da suça konu çekin önceden ... borç nedeni ile sonradan düzenlendiği ve dolandırıcılık suçunun unsurlarının oluşmadığı yönündeki mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2011/21329, K. 2013/5533, 26 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama