Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/21694 K.2012/32747

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği,fiille olan ilişkisi,mağdurun durumu,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda;

Sanığın, önceden tanımadığı müştekinin işletmekte olduğu kuyumcu işyerine giderek, 3 adet bileziğini bozdurmak istediğini söylediği, müşteki bilezikleri alıp karşılığında bedeli olan 1.270.000.000 lirayı sanığa verdiği, sanığın ... yerinden ayrılmasından sonra bileziklerin sahte altın suyuna batırılmış bakır olduğunun anlaşılması şeklinde gerçekleşen eyleminin, dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın mağdurun zararını karşılamadığı anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK un 231/6.maddesinin (c) bendinde yazılı "suçun işlenmesiyle mağdurun uğradığı zararın aynen iade veya tazmin suretiyle giderilmesi" koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;