Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/21753 K.2013/5922

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; Sanıkların, oto pazarına giderek ortak olduklarını söyleyip katılan ...'nın aracına alıcı oldukları ve 5200 TL’ye anlaştıkları, ellerinde 37 günlük müşteri çeki olduğunu söyleyerek müşteki ...'ın çalıştığı şirkete ait çalınan çeklerden biri olan suça konu sahte çeki vereceklerini, arabanın devir işlemlerinden sonra fazlasını geri alacaklarını söyledikleri, sanık ...’un çeki düzenlediği, sanık ...'nin ise çeki ciro ederek katılana verdiği, çekin çalıntı olduğunun anlaşılması üzerine katılanın şikayetinden bir ay sonra aracı müştekinin oturduğu ev yakınına bıraktıkları olayda nitelikli dolandırıcılık ve

resmi belgede sahtecilik suçunun oluştuğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanıkların adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyeti bulunduğu halde TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması ve TCK'nun 158/1-son maddesi uyarınca adli para cezasının alt sınırının elde edilen menfaatin iki katından az olamayacağının gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.