Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/21757 K.2013/5564

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılana ait avea bayiinde çalışan sanığın, müşterilerden tahsil ettiği fatura bedellerine ait kredi kartı siliplerini yok ederek tahsil edilmemiş gibi kendi uhdesinde tutup güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia olunduğu somut olayda;

müştekiye ait işyerinde günlük yapılan fatura tahsilatı ve nakit çekime ilişkin bir tutanak veya belge düzenlenmeği, sanığın 12.085 TL aldığını tespit eden mali müşavir bilirkişi tarafından düzenlenen bilirkişi raporunun müşteki tarafından sunulan ve kendi tespitlerinden oluşan rakamlar üzerinden belirlenmesi karşısında üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunu işlediğine dair savunmasının aksine mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.